Σίγουρη θεωρεί την εκταμίευση της 5ης δόσης προς την Ελλάδα, τουλάχιστον εκ μέρους του ΔΝΤ ο επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank Τόμας Μάγερ, έστω και αν οι χρηματαγορές και η κοινή γνώμη αμφιβάλλουν για την αποπληρωμή των χρεών.

Και αυτό διότι, όπως γράφει ο Γερμανός αναλυτής στη Frankfurter Allgemeine Zeitung, «το ΔΝΤ υποθέτει πως η στάση πληρωμών θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα, την ευρωζώνη και πιθανότατα και για τις διεθνείς αγορές, ενώ εκτιμά ότι η σταδιακή μεταφορά των ρίσκων μιας στάσης πληρωμών στους Ευρωπαίους φορολογούμενους μέσω της δημόσιας (ευρωπαϊκής) αναχρηματοδότησης του χρέους είναι το μικρότερο κακό».

Ο Τόμας Μάγερ θεωρεί αυτή την υπόθεση αμφισβητήσιμη. Και αυτό επειδή πρώτον το ΔΝΤ υπολογίζει ότι η χρεοκοπία θα προκαλέσει σοκ στην Ελλάδα και δεύτερον επειδή πιστεύει πως είναι μηδαμινή η πιθανότητα να αρνηθούν περαιτέρω βοήθεια προς την Ελλάδα οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι.

Όσον αφορά το σοκ από την αναδιάρθρωση ο αναλυτής υποστηρίζει ότι θα μετριαστεί. «Το σοκ θα μπορούσε να μετριαστεί μέσω μιας ελεγχόμενης αναδιάρθρωσης, όπου οι ιδιώτες-πιστωτές θα ανταλλάξουν με απώλεια του 50% της αξίας τους τα ελληνικά ομόλογα με άλλους φερέγγυους τίτλους.

Παράλληλα θα πρέπει η ΕΕ να είναι προετοιμασμένη ώστε μέσω των θεσμών της να στηρίξει και να διαχειριστεί τις τράπεζες στην Ελλάδα και στην ΕΕ που δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν στην αναδιάρθρωση.»

Όσον αφορά δε τη δεύτερη εκτίμηση του ΔΝΤ, ότι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι δεν θα αρνηθούν τελικά περαιτέρω βοήθεια προς την Ελλάδα, ο Μάγερ υπογραμμίζει πως η εκτίμηση αυτή θα μπορούσε να αποδειχθεί σοβαρή πλάνη. «Οι πολιτικές εξελίξεις στη Φινλανδία, αλλά και η δημόσια συζήτηση στην Ολλανδία και τη Γερμανία καθώς και η άνοδος του Εθνικού Μετώπου του Λεπέν στη Γαλλία σημαίνουν αυξανόμενη αντίσταση κατά της όποιας ευρωβοήθειας.»

«Στους πολίτες της ΟΝΕ δόθηκαν υποσχέσεις ότι τα εθνικά κράτη θα παραμείνουν υπεύθυνα για τα δημοσιονομικά τους χωρίς πολιτική ένωση και ότι η ΕΚΤ θα φροντίζει για τη σταθερότητα του κοινού νομίσματος του ευρώ.

Οι υποσχέσεις αυτές υπονομεύθηκαν όλες λόγω της ευρωκρίσης. Εάν δε ανατραπούν πλήρως, τότε δεν θα πρέπει να απορούμε, εάν οι ψηφοφόροι ζητήσουν και εξαναγκάσουν την ΟΝΕ σε διάλυση», καταλήγει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank.