Στην εποχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που αρχίζει και επίσημα από την Δευτέρα, μετά την ανακοίνωση του διεθνούς προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας την Κυριακή, το δυσκολότερο στοίχημα για τους ισχυρούς Έλληνες τραπεζίτες θα είναι να αποφύγουν το «ξεπούλημα» των ιδρυμάτων τους σε ισχυρότερες ξένες τράπεζες, εκτιμούν τραπεζικά στελέχη.

Παρά την εκρηκτική χθεσινή άνοδο των τραπεζικών μετοχών, με τον κλαδικό δείκτη να εκτινάσσεται κατά 13% και τη μετοχή της Εθνικής να υπεραποδίδει (+17,65%), έχοντας μάλιστα το 41% των χθεσινών συναλλαγών στην αγορά, στα γραφεία των τραπεζικών διοικήσεων δεν σπεύδουν να ανοίξουν σαμπάνιες.

Η διαφαινόμενη οριστικοποίηση της συμφωνίας διεθνούς στήριξης της Ελλάδας, όπως σημειώνουν τραπεζικά στελέχη, αποτρέπει τα χειρότερα για τα τραπεζικά χαρτοφυλάκια, που έχουν κρατικά ομόλογα αξίας 40 δις. ευρώ.

Επιπλέον, η συμφωνία αναμένεται να σταματήσει τη συνεχή «αιμορραγία» καταθέσεων, που είχε προβληματίσει έντονα τους τραπεζίτες. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε αργά χθες το απόγευμα η Τράπεζα της Ελλάδος, η εκροή καταθέσεων συνεχίσθηκε τον Μάρτιο, με αποτέλεσμα να υποχωρήσουν στα 227,3 δισ. ευρώ από 237,9 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος του προηγούμενου έτους. Μόνο τον Μάρτιο αποσύρθηκαν από τις τράπεζες περίπου 2,2 δισ. ευρώ.

Παρότι τα χειρότερα αποφεύγονται, η συμφωνία με Ε.Ε. και ΔΝΤ θέτει νέες στρατηγικές προκλήσεις για το μέλλον των ελληνικών τραπεζών. Τραπεζικά στελέχη με δέος θυμούνται, ότι στις περισσότερες περιπτώσεις παρέμβασης του ΔΝΤ, όπως συνέβη και στην Τουρκία αυτή τη δεκαετία, τα τοπικά τραπεζικά συστήματα έχασαν την αυτονομία τους και «αλώθηκαν» εύκολα από μεγάλες ξένες τράπεζες.

Η ίδια εξέλιξη θα είναι πολύ δύσκολο να αποφευχθεί και στην Ελλάδα, καθώς η προοπτική μακράς περιόδου ύφεσης, λόγω των μέτρων «σκληρής» σταθεροποίησης που επιβάλει η συμφωνία διεθνούς χρηματοδότησης της χώρας, αναπόφευκτα θα καθηλώσει τις κεφαλαιοποιήσεις των ελληνικών τραπεζών σε επίπεδα τέτοια, που θα αποτελούν εύκολους στόχους εξαγοράς από κάθε ξένη τράπεζα με βαθιές «τσέπες».

Επιπλέον, η ύφεση και οι συνέπειες της για τα τραπεζικά χαρτοφυλάκια και την κεφαλαιακή βάση των τραπεζών αναπόφευκτα θα δημιουργήσουν την ανάγκη εισροής ξένων κεφαλαίων, για την υποστήριξη του τραπεζικού συστήματος, αφού η δυνατότητα προσέλκυσης εγχώριων κεφαλαίων θα περιορισθεί δραστικά σε συνθήκες βαθιάς ύφεσης.

Με αυτά τα δεδομένα, το δυσκολότερο στοίχημα πλέον για τους Έλληνες τραπεζίτες θα είναι να αποφύγουν τις εξαγορές από ξένες τράπεζες με εξευτελιστικά χαμηλά τιμήματα. Τα όνειρα του παρελθόντος, για ένα πανίσχυρο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, με φιλοδοξίες κυριαρχίας στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης χάνονται και πλέον τα επόμενα χρόνια οι τραπεζίτες θα κληθούν να δώσουν μια δύσκολη μάχη οπισθοφυλακών για τη διατήρηση έστω και ελάχιστων από τα κεκτημένα...