Στην περίπτωση της Ελβετίας, για παράδειγμα, ο τραπεζικός κλάδος αντιστοιχεί περίπου στο 520% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ στη Βρετανία αντιστοιχεί στο 380% όσο περίπου και στην Ολλανδία και τη Σουηδία.

Πιο τρομακτικό είναι ότι στην περίπτωση της Γαλλίας, η οποία έχει ήδη αρχίσει να μολύνεται από την κρίση, το μέγεθος του τραπεζικού κλάδου ξεπερνά το 300% του ΑΕΠ της χώρας ενώ στην περίπτωση του Βελγίου το αντίστοιχο μέγεθος είναι 250% του ΑΕΠ.

Ακόμη και στη Γερμανία, όμως, ο τραπεζικός κλάδος της χώρας αγγίζει το 150% του ΑΕΠ και στην Ιταλία το 130% του ΑΕΠ. Προσέξτε στο γράφημα πόσο μικρότερος είναι ο τραπεζικός κλάδος στις ΗΠΑ(σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας), όπου ανέρχεται κοντά στο 50% του ΑΕΠ.

Μεταφράζοντας το ευρωπαϊκό τραπεζικό πρόβλημα σε νούμερα διαπιστώνουμε πως το μέγεθος του ξεπερνά τα 32 τρις δολάρια.

Και τώρα τα μεγάλα ερωτήματα: Ποιος θα σώσει αυτές τις τράπεζες αν μολυνθούν όταν το μέγεθος τους είναι πολλαπλάσιο του ΑΕΠ των κρατών όπου εδρεύουν; Πόσο εύκολο είναι στην προσπάθεια, για παράδειγμα, της Γαλλίας να σώσει μολυσμένες γαλλικές τράπεζες να μετατραπεί σε Ιρλανδία; Πόσο εύκολα μπορεί να τελειώσει η υπόθεση 'ευρώ' αν Ισπανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ελλάδα και τελικά η Γερμανία βρεθούν ταυτόχρονα να προσπαθούν να σώσουν τις τράπεζες τους;

Μήπως αρκεί μία γαλλική τραπεζική κρίση από μόνη της για να διαλύσει την ευρωζώνη; Ποιος θα βρεθεί να σώσει το γαλλικό τραπεζικό σύστημα όταν είναι 3 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της Γαλλίας;

Και για το τέλος: Γιατί τόσο οι ξένοι όσο και η Ελλάδα απέκρυψαν το γεγονός πως η κρίση ήταν εξ αρχής και τραπεζική και τη βάφτισαν 'ελληνική' διασύροντας με το χειρότερο τρόπο τη χώρα αλλά και κρύβοντας την αλήθεια για τις τράπεζες τους από τα εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίους;