Να ξεφορτωθεί πάση θυσία στις 25 Μαρτίου τα ελληνικά «τοξικά» ομόλογα, αλλά και όλα τα άλλα «χαρτιά» της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας που έχει συγκεντρώσει στο χαρτοφυλάκιό της επιδιώκει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Οι πιέσεις φαίνεται ότι αποδίδουν καρπούς, καθώς η Άνγκελα Μέρκελ εμφανίζεται έτοιμη να διευκολύνει την ΕΚΤ να απαλλαγεί από το βάρος, όπως αποκαλύπτει το γερμανικό περιοδικό “Spiegel”.

Η μεταφορά των ελληνικών ομολόγων, ονομαστικής αξίας 50 δις. ευρώ, μακριά από το χαρτοφυλάκιο της ΕΚΤ είναι μια ιδέα, η πατρότητα της οποίας ανήκει στους τραπεζίτες της ΕΚΤ. Και είναι, στην πραγματικότητα, ένα νόμισμα με δύο όψεις:

n  Από τη μια, η παροχή ενός δανείου στην Ελλάδα από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Οικονομικής Σταθερότητας (EFSF) για την αγορά των ομολόγων της από την ΕΚΤ σε «χτυπημένες» τιμές, έως και 30% χαμηλότερες από την ονομαστική τους αξία, παρουσιάζεται σαν μια θαυμάσια διευκόλυνση στην ελληνική κυβέρνηση, αφού μέσα σε μια νύχτα θα μειώσει το ελληνικό χρέος κατά 10-15 δις. ευρώ. Τα ελληνικά ομόλογα έχουν αγορασθεί από την ΕΚΤ σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές, λόγω της κρίσης, και σε αυτές τιμές θα πουληθούν στην ελληνική κυβέρνηση, που θα μειώσει με τον τρόπο αυτό σημαντικά το χρέος της.

n  Από την άλλη, όμως, πρόκειται στην πραγματικότητα για μια μεγάλη διευκόλυνση προς την ΕΚΤ, η οποία θέλει μετά τις 25 Μαρτίου να αφήσει οριστικά στο παρελθόν το πρόγραμμα στήριξης των κρατικών ομολόγων των υπερχρεωμένων χωρών της ευρωζώνης και να «ξεφορτωθεί» όλα τα «τοξικά» χαρτιά που έχει ως τώρα αγοράσει. Ο κίνδυνος απωλειών από το «πακέτο» χρέους, αν επιτραπεί στο EFSF να δανείζει τις εθνικές κυβερνήσεις για να το αγοράζουν από την ΕΚΤ, θα περάσει στο κοινό ταμείο των χωρών της ευρωζώνης, δηλαδή τελικά στους φορολογούμενους.

Η υποψία όλο και περισσότερων αναλυτών είναι, ότι η ΕΚΤ δεν θέλει απλώς να δώσει τέλος στην ανορθόδοξη για την Φραγκφούρτη πρακτική της αγοράς κρατικών ομολόγων, για να αφοσιωθεί στον έλεγχο του πληθωρισμού και τη στήριξη των τραπεζών, που είναι και η πραγματική της αποστολή. Είναι πολύ πιθανό, ότι η ΕΚΤ βλέπει στον ορίζοντα υποχρεωτικές αναδιαρθρώσεις χρεών των προβληματικών οικονομιών της ευρωζώνης, με πρώτη υποψήφια βεβαίως την Ελλάδα, γι’ αυτό και σπεύδει να ξεφορτωθεί τα ομόλογα, ώστε να μην τεθεί μπροστά στον κίνδυνο απώλειας κεφαλαίων από ένα «κούρεμα».

Άλλωστε, οι γερμανικές προτάσεις που έχουν επί της αρχής εγκριθεί από τους Ευρωπαίους ηγέτες στα τέλη του περασμένου χρόνου και θα συζητηθούν για τελική έγκριση στις 25 Μαρτίου προβλέπουν ότι από τα μέσα του 2013, μαζί με την έναρξη λειτουργίας του μόνιμου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας θα τεθεί σε εφαρμογή και η διαδικασία ελεγχόμενης χρεοκοπίας κρατών της ευρωζώνης. Πολύ απλά, δηλαδή, μια χώρα που θα είναι υποχρεωμένη να πάρει δάνειο από το ESM το 2013 θα εξετάζεται αν έχει τις προϋποθέσεις να εξυπηρετήσει με βιώσιμο τρόπο το χρέος της (έλεγχος φερεγγυότητας). Αν μια χώρα, όπως η Ελλάδα, δεν έχει αυτή τη δυνατότητα, τότε πριν λάβει ένα δάνειο στήριξης θα «κουρεύεται» η αξία του χρέους της προς ιδιώτες πιστωτές.

Αυτά πιθανότατα βλέπει στον ορίζοντα η ΕΚΤ και σπεύδει να ξεφορτωθεί τα ομόλογα των PIGS, πριν γίνει και η ίδια υποψήφια για «κούρεμα» της αξίας των «χαρτιών» που έχει συγκεντρώσει. Όπως γράφει το “Spiegel” στο τεύχος του που θα κυκλοφορήσει την Καθαρή Δευτέρα, η πρόταση του Ζαν Κλωντ Τρισέ για δάνεια από το EFSF στην Ελλάδα, ώστε να αγοράσει από την ΕΚΤ τα ομόλογά της, έχει γίνει στο παρασκήνιο δεκτή από την Άνγκελα Μέρκελ, παρότι ο κυβερνητικός συνασπισμός του Βερολίνου «βράζει» και αντιδρά έντονα στην ιδέα. Μάλιστα, βουλευτές των Χριστιανοδημοκρατών υπέγραψαν ψήφισμα, με το οποίο καλούν την καγκελάριο να πει οριστικό «όχι» στο σχέδιο.

Η Μέρκελ ήδη χθες άφησε να εννοηθεί ότι η στάση της για το θέμα αυτό στις 25 Μαρτίου θα είναι θετική. Ερωτηθείσα σχετικά από δημοσιογράφους στο Ελσίνκι, πριν από τις συναντήσεις των ηγετών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για την προετοιμασία της Συνόδου της 11ης Μαρτίου, η Γερμανίδα καγκελάριος άφησε να εννοηθεί, ότι η χρηματοδότηση κρατών από το EFSF για να αγοράζουν ομόλογά τους είναι μια από τις ιδέες που θα συζητηθούν στις 25 Μαρτίου, χωρίς να αποκλείσει το ενδεχόμενο να εγκριθεί.