Η διεθνής φρενίτιδα του χρυσού, που φαίνεται να αποτελεί ασφαλές καταφύγιο για κάθε σύγχρονη μορφή χρηματοοικονομικής νόσου (από τις πληθωριστικές πολιτικές της Fed, ως την απειλητική κρίση χρέους στην Ευρωζώνη), δημιουργεί πρωτοφανή φαινόμενα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα: ένας απλοϊκός Έλληνας αποταμιευτής θα μπορούσε να εξασφαλίσει απόδοση άνω του 10% από την αρχή του 2010 μέσω μιας απλούστατης επενδυτικής στρατηγικής: αγοράζοντας και πουλώντας λίρες Αγγλίας στην Τράπεζα της Ελλάδος!

Σε μια εποχή, όπου κάθε επενδυτική τοποθέτηση στην Ελλάδα μπορεί να εξελιχθεί σε «μαύρη τρύπα» κεφαλαίων, τραπεζικά στελέχη παρατηρούν ότι η «τρελή» φετινή ανοδική κίνηση του χρυσού έχει δημιουργήσει για πρώτη φορά περιθώρια σε ένα απλό Έλληνα επενδυτή να μετατρέψει σε… χρυσορυχείο τη θεσμική υποχρέωση της ΤτΕ να αγοράζει και να πουλά χρυσό και χρυσές λίρες:

-        Με την πρωτοφανή κούρσα του πολυτιμότερου μετάλλου στις διεθνείς αγορές, ακόμη και το τεράστιο spread που έχει καθιερώσει η ΤτΕ ανάμεσα στις τιμές αγοράς και πώλησης χρυσών ράβδων και λιρών, ώστε να αποθαρρύνει την κερδοσκοπία σε χρυσό, δεν αρκεί για να περιορίσει σε μη ελκυστικά ποσοστά τις αποδόσεις του χρυσού.

-        Η τιμή πώλησης χρυσών λιρών Αγγλίας από την ΤτΕ είναι σχεδόν 20% υψηλότερη από την τιμή αγοράς. Πρόκειται για μια σχεδόν τοκογλυφική διαφορά, που όμως με τις συνθήκες που διαμορφώνονται φέτος περί το χρυσό δεν παύει να αφήνει τεράστια κέρδη σε όσους απλοϊκούς επενδυτές επενδύσουν σε χρυσό μέσω της ΤτΕ.

-        Ένα υποθετικό παράδειγμα απλοϊκής επενδυτικής στρατηγικής είναι το εξής: αν κάποιος αγόραζε  στις 4 Ιανουαρίου μια χρυσή λίρα Αγγλίας στην τιμή πώλησης της ΤτΕ (209,85 ευρώ) θα την πωλούσε χθες στην ΤτΕ έναντι 231,21 ευρώ, δηλαδή θα εξασφάλιζε μια απόδοση περίπου 10,2%, συντριπτικά υψηλότερη από οποιαδήποτε απόδοση προθεσμιακής κατάθεσης στην Ελλάδα για την ίδια χρονική περίοδο.

Ελάχιστοι, βέβαια, θα προσέφευγαν σε τέτοιες επενδυτικές στρατηγικές για να αξιοποιήσουν την άνοδο του χρυσού. Στην πραγματικότητα, οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές είναι πολύ πιο… προχωρημένοι και έχουν τη δυνατότητα να επενδύουν σε χρυσό είτε με προθεσμιακά συμβόλαια στις διεθνείς αγορές εμπορευμάτων, είτε μέσω ειδικών αμοιβαίων κεφαλαίων (ETF), που διαπραγματεύονται σε διεθνείς αγορές και με διάφορες επενδυτικές στρατηγικές επενδύουν στο χρυσό –εσχάτως είναι της μόδας τα ETF που επενδύουν σε χρυσό σε φυσική μορφή και φαίνονται ιδιαίτερα ελκυστικά, σε μια εποχή που αμφισβητούνται ακόμη και τα πραγματικά αποθέματα χρυσού του περιβόητου Φορτ Νοξ!

Όμως, όπως επισημαίνουν τραπεζικά στελέχη, αυτό το απλοϊκό παράδειγμα επενδυτικής στρατηγικής, που θα μπορούσε να εφαρμόσει οποιοσδήποτε απλός Έλληνας επενδυτής, αποφεύγοντας να τοποθετήσει τα κεφάλαιά του στα προϊόντα του τραπεζικού συστήματος, σε κρατικούς τίτλους ή στο Χρηματιστήριο, αντανακλά τις σοβαρές στρεβλώσεις που έχουν δημιουργηθεί πλέον στο τραπεζικό σύστημα, λόγω της πιστωτικής «φούσκας» που έσκασε και των πρωτοφανών παρεμβάσεων των κυβερνήσεων και των κεντρικών τραπεζών με «φρέσκο» χρήμα, για να υποστηριχθεί η σταθερότητα του διεθνούς συστήματος.

«Θεωρητικά, η ορθολογική στρατηγική ενός καταθέτη θα ήταν να αποσύρει φέτος τα κεφάλαιά του από το τραπεζικό σύστημα και να τα τοποθετήσει σε χρυσό. Αν αυτό συνέβαινε, είναι προφανές ότι θα ακολουθούσαμε το συντομότερο δρόμο προς την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος», τονίζει χαρακτηριστικά τραπεζικό στέλεχος.

Σε αυτές τις συνθήκες, είναι δύσκολο να βρει κανείς δικαιολογίες για να ΜΗΝ επενδύσει στο χρυσό, που μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν στο περιθώριο των επενδυτικών επιλογών, ενώ συστηματικά οι κεντρικές τράπεζες επέλεγαν να «ξεφορτώνονται» τα αποθέματα χρυσού που κατείχαν (στην Ευρώπη, αυτή η στρατηγική εξελίχθηκε με συστηματικό τρόπο εδώ και χρόνια, βάσει σχετικής συμφωνίας των εθνικών κεντρικών τραπεζών, στο πλαίσιο της οποίας και η ΤτΕ «ξεφορτώθηκε» μεγάλες ποσότητες χρυσού).

Χθες η τιμή του χρυσού ξεπέρασε για πρώτη φορά στην ιστορία και τα επίπεδα των 1.400 δολ./ουγγιά, αυτή την φορά με αφορμή τους φόβους για την εξέλιξη της κρίσης χρέους στην περιφέρεια της Ευρωζώνης, που έστειλε πολλούς επενδυτές στο ασφαλές καταφύγιο. Τις προηγούμενες ημέρες, η μαζική στροφή προς το χρυσό ήταν αποτέλεσμα της τεράστιας παρέμβασης που ανακοίνωσε η αμερικανική Fed, με αγορές κρατικών ομολόγων αξίας 600 δις. δολ. μέχρι το τέλος του α’ τριμήνου του 2011, η οποία εύλογα δημιούργησε ανησυχίες για κατάρρευση του δολαρίου.

Η ανισορροπία που δημιουργείται στο διεθνές σύστημα από την είσοδο της νομισματικής πολιτικής σε νέα, αχαρτογράφητα μονοπάτια και ο επαπειλούμενος «παγκόσμιος πόλεμος των νομισμάτων», έχουν οδηγήσει σε πρωτοφανείς ανατροπές. Ο Ρόμπερτ Ζέλικ, πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας και πρώην στέλεχος του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, ήταν ο πρώτος επίσημος παράγοντας των διεθνών οικονομικών οργανισμών, ο οποίος εισηγήθηκε ανοικτά την υιοθέτηση μιας διεθνούς στρατηγικής επιστροφής σε ένα είδος «κανόνα του χρυσού» -από το 1971, με την εγκατάλειψη των συμφωνιών του Μπρέτον Γουντς από τις ΗΠΑ, ο «κανόνας του χρυσού» έπαψε να εφαρμόζεται και ύστερα από τέσσερις δεκαετίες φθάσαμε στην αχαλίνωτη εκτύπωση δολαρίων από την Fed.

Χθες, όπως μετέδωσε το “Bloomberg”, ένας από τους συμβούλους της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας, που αποτελεί το μεγαλύτερο χρηματοδότη του αμερικανικού χρέους, δήλωσε ότι είναι πολύ παράξενο, ότι το δολάριο παραμένει σήμερα διεθνές αποθεματικό νόμισμα, μετά τη διεθνή κρίση. «Σε έναν εξωγήινο επισκέπτη», είπε χαρακτηριστικά, «θα φαινόταν παράξενο ότι το δολάριο εξακολουθεί να έχει το ρόλο αυτό, με δεδομένα προβλήματα εποπτείας του αμερικανικού πιστωτικού συστήματος και τις σοβαρές οικονομικές δυσκολίες των ΗΠΑ. Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί και για τη δυνατότητα των Αμερικανών να συνεχίσουν να εκδίδουν χρήμα ανάλογα με τις ανάγκες τους».

Όταν το διεθνές σύστημα έχει φθάσει στο σημείο να αμφισβητεί ακόμη και τη δυνατότητα του δολαρίου να διατηρήσει το διεθνή αποθεματικό του ρόλο, δεν θα πρέπει να απορεί κανείς αν αρχίσουν να σχηματίζονται ουρές ηλικιωμένων αποταμιευτών στην Τράπεζα της Ελλάδος, για… μια χούφτα χρυσές λίρες Αγγλίας!