Με αρκετό ενθουσιασμό «ευλογούν» ξένοι αναλυτές ένα πιθανό deal μεταξύ Alpha και Eurobank για τη δημιουργία της μεγαλύτερης ελληνικής τράπεζας, αλλά οι ευκολίες και αρετές της συμφωνίας εντοπίζονται μόνο στη θεωρία. Στην πράξη, εξακολουθεί να ισχύει η… άκρως ελληνική –και ως εκ τούτου άγνωστη στους ξένους αναλυτές- θεωρία του «όλα του γάμου δύσκολα»!

Σε τελευταία ανάλυσή της, η UBS επανέρχεται στη θεωρητική επεξεργασία σεναρίων για συγχωνεύσεις κορυφής στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα (αντίστοιχη άσκηση, ελαφρώς πιο γενικευμένη, είχε γίνει από τους αναλυτές της ελβετικής τράπεζας και τον Αύγουστο), για να καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι η μετοχή της Alpha Bank κατατάσσεται στις ευρωπαϊκές τραπεζικές μετοχές που θα μπορούσαν να ευνοηθούν από κάποιο μεγάλο deal.

Ποιο deal; Το γνωστό και πολυσυζητημένο με την Eurobank, για το οποίο η UBS επαναλαμβάνει την εκτίμηση που διατύπωνε και τον Αύγουστο, ότι θα δημιουργήσει σημαντική πρόσθετη αξία στους μετόχους, της τάξεως του 20% της συνδυασμένης κεφαλαιοποίησης των δύο τραπεζών!

Σύμφωνα με την UBS, οι δύο τράπεζες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν το μεγαλύτερο τραπεζικό όμιλο, με ενεργητικό 155 δις. ευρώ, περισσότερα από 2.700 καταστήματα και ισχυρή παρουσία σε δέκα χώρες.

Σε ό,τι αφορά τις πρακτικές λεπτομέρειες του deal, η UBS τις «ξεμπερδεύει» αρκετά εύκολα: οι δύο τράπεζες θα πρέπει να προχωρήσουν σε συγχώνευση με ανταλλαγή μετοχών (η έννοια της εξαγοράς θα πρέπει, δηλαδή, να αποκλείεται εκ των προτέρων), ενώ το EFG Group, ως κυρίαρχος μέτοχος στη μεγαλύτερη από τις δύο τράπεζες θα πρέπει να αποκτήσει τον έλεγχο του κοινού «οικοδομήματος», αλλά για να το επιτύχει αυτό θα χρειασθεί να προσφέρει ένα premium (σε μετοχές) για να ικανοποιηθούν και οι μέτοχοι της Alpha. Όσο για το θέμα πιθανών αδυναμιών στην κεφαλαιακή επάρκεια του νέου σχήματος, και αυτό ξεπερνιέται με… άνεση (στην θεωρία) από την UBS, που πιθανολογεί ότι η συγχώνευση θα συνδυασθεί με μια αύξηση κεφαλαίου.

Τέτοιες αναλύσεις, βέβαια, φαίνονται θαυμάσιες όταν προσεγγίζει κανείς τα θέματα από το γραφείο του στο Λονδίνο ή την Ζυρίχη, αλλά στα τραπεζικά στελέχη που προσεγγίζουν την πραγματικότητα από το… δύσκολο μέτωπο της Αθήνας τα πράγματα δεν φαίνονται εξίσου απλά:

n  Μια συγχώνευση των δύο μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών θα ήταν μια εύλογη αντίδραση στη συρρίκνωση της ελληνικής τραπεζικής αγοράς, ιδίως στη λιανική, λένε τραπεζικά στελέχη, αφού είναι κοινή διαπίστωση, ότι τα μεγέθη δικτύων και απασχολούμενου προσωπικού είναι απολύτως αδικαιολόγητα, σε μια αγορά που θα περάσει αρκετά ακόμη δύσκολα χρόνια.

n  Βασική προϋπόθεση για να επιτύχει τους οικονομικούς της στόχους (ενίσχυση του περιθωρίου κέρδους) μια συγχώνευση Alpha και Eurobank είναι να κλείσουν εκατοντάδες καταστήματα που επικαλύπτονται και να απομακρυνθούν χιλιάδες υπάλληλοι, όχι μόνο από το δίκτυο αλλά και από το back office. Είναι πολύ αμφίβολο αν οι δύο τράπεζες μπορούν να αντέξουν το οικονομικό κόστος τόσων απομακρύνσεων εργαζομένων (απολύσεις ή εθελουσία έξοδος), αλλά και να διαχειριστούν αποτελεσματικά την αναταραχή που θα ξεσήκωνε ένα τόσο επώδυνο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης.

n  Σε ό,τι αφορά τις εσωτερικές ισορροπίες που θα διαμορφωθούν στο νέο όμιλο, δεν είναι καθόλου αυτονόητο, όπως φαίνεται να εκτιμά η UBS, ότι η ισχυρή ομάδα στελεχών και μετόχων της Alpha θα δεχόταν τόσο απλά να αφήσει το… τιμόνι στην EFG Group, λαμβάνοντας απλώς ένα καλό premium. «Τέτοια σενάρια υπάρχουν μόνο σε θεωρητικές ασκήσεις αναλυτών και απέχουν χιλιόμετρα από την ελληνική πραγματικότητα», τονίζουν τραπεζικά στελέχη, επισημαίνοντας ότι στην πράξη το θέμα του ελέγχου είναι πολύ πιο σύνθετο και απαιτεί λεπτές και δύσκολες διαπραγματεύσεις.

n  Σε ό,τι αφορά τη λογιστική εικόνα του νέου σχήματος, υπάρχουν επίσης αρκετές κρίσιμες λεπτομέρειες: η νέα τράπεζα θα έχει χαρτοφυλάκιο ελληνικών ομολόγων αξίας άνω των 12 δις. ευρώ, τα οποία θα πρέπει να αποτιμηθούν σε τρέχουσες, «χτυπημένες» τιμές πριν τη συγχώνευση, ανοίγοντας μια «τρύπα» στην κεφαλαιακή βάση 2-3 δις. ευρώ. Τα μεγάλα χαρτοφυλάκια ομολόγων είναι ένα από τα βασικά προβλήματα κάθε συγχώνευσης μεταξύ μεγάλων ελληνικών τραπεζών, καθώς τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα επιβάλλουν την αποτίμηση των τίτλων σε τρέχουσες τιμές, ενώ σήμερα οι τράπεζες κρατούν το μεγαλύτερο ποσοστό των ομολόγων στο χαρτοφυλάκιο τίτλων διακρατούμενων ως τη λήξη, για να αποφεύγουν την καταγραφή των ζημιών αποτίμησης.

Με απλά λόγια, λένε στελέχη της αγοράς, αναλύσεις όπως αυτή της UBS ίσως είναι χρήσιμες για… αβάντα σε ελληνικές τραπεζικές μετοχές, με τη δημιουργία προσδοκιών στους επενδυτές, αλλά όχι και για να αντιληφθεί κανείς τι πραγματικά συμβαίνει στην ελληνική τραπεζική αγορά. Ένα deal ανάμεσα στην Alpha και την Eurobank πράγματι έχει λογική, αλλά τα εμπόδια που θα πρέπει να ξεπερασθούν για να υλοποιηθεί παραμένουν μεγάλα.